…oftewel: het was nationale feestdag in Zwitserland. Ik zat er in eerste instantie over na te denken om het land in te trekken en te kijken wat er elders aan de gang was, maar dat viel een beetje in het water/werd vervangen door andere plannen. Ik was van plan om zaterdagochtend nog even naar de supermarkt te gaan en snel wat te kopen en dan de trein te pakken, naar Luzern waarschijnlijk. Toen bleek dat de Migros beneden van de berg dicht was. En de Coop een stukje verder ook. Dan maar even kijken of de Coop bij de stad open was. Uiteindelijk zag ik wel een bakker die open was, maar dat was het. Alles was dicht. Maar goed, ik was in de buurt van het station en zag allemaal mensen in klederdracht vanuit het station naar de stad wandelen. Waarom zou ik eigenlijk weg gaan als die mensen hier naar toe komen?

Ik ben naar de VVV gewandeld en heb daar even gekeken wat er allemaal zou plaatsvinden. Het was niet denderend veel, maar er zou een optocht plaatsvinden en daarna wat dingen op het Bürkliplatz (eind van de Bahnhofstrasse, bij het meer). Inmiddels kwamen er een kudde mensen met gigantische koeienbellen voorbij. Of eigenlijk: ik dacht eerst dat er een kapotte tram voorbijkwam, maar dat bleek dus dat „muziekkorps” te zijn. Ik besloot snel even naar huis te gaan voor mijn fototoestel. Op de fotopagina staat het resultaat.
Het eerste gedeelte van de optocht heb ik gemist, maar de rest geeft toch een aardige indruk. Na de optocht vonden er wat toespraken plaats, voor het gebouw van de nationale bank (natuurlijk). Opmerkelijk was trouwens de aanwezigheid van militairen. Dat zou je in Nederland toch niet zien. Overigens viel er eentje bijna flauw en moest die van het pleintje afgevoerd worden. Later zag ik nog een groepje EHBO’ers convergeren, waarschijnlijk was er nog iemand flauw gevallen. Het was trouwens uitzonderlijk mooi weer (de rest van het weekend en maandag heeft het geregend). Daarna vond er nog wat muziekmakerij plaats en werd er veel gegeten en gedronken. Nu hebben de meeste Zwitsers niet zoveel met Duitsers, maar er zaten al redelijk wat mensen aan het bier voor 12’en en als je rookpluimen in de foto’s ziet, dan is dat van de braadworsten.
Nu klinkt het allemaal als een groot feest, maar eigenlijk viel me dat wel mee. Met Koninginnedag staat de gemiddelde Nederlandse stad toch wel een beetje op zijn kop. Als je er geen zin in hebt dan kan je je prima afzijdig houden, maar als je ernaar zoekt dan zijn er toch vaak wel dingen te doen. Zeker in een stad als Zürich, de grootste stad van het land, zou je toch wel wat verwachten. Maar afgezien van de raclette, braadworst en bier op de Bürkliplatz viel dat wel mee. Ik heb de middag trouwens prima doorgebracht met een boekje (en later met een biertje).
’S avonds vond denk ik het mooiste gedeelte van de nationale dag: het vuurwerk. Nu zijn er twee verhalen te vertellen. De eerste is die van de mensen die naar het meer gingen en een beetje teleurgesteld waren. In tegenstelling tot oud- en nieuw, waar mensen na middernacht hun vuurwerk afsteken werd het vuurwerk hier tussen ongeveer 21 en 24 uur afgestoken. Er was niet één grootst moment, maar het was continu een beetje. Het vuurwerk werd ook overal in de stad en rond het meer afgestoken. Het jammere voor de mensen die naar het meer waren gegaan was dat er dus continu een beetje vuurwerk afging, maar dat ze bijna altijd net in de verkeerde richting keken. Het tweede verhaal is van mensen die een mooi uitzichtpunt boven de stad hadden, zoals ik, die te lui was om ergens naar toe te gaan. Je zag de hele tijd links en rechts vuurwerk afgaan. Het is een beetje een vreemde ervaring om naar beneden te moeten kijken om vuurwerk te zien. Of om in je korte broek en t-shirt naar vuurwerk te kijken.