Een aantal maanden geleden besloot een vriendin een iPhone te kopen. Een week daarvoor hield haar oude iPod ermee op. „Revenge of the iPod” zeg maar.Bij mij gebeurde precies hetzelfde, ook een week van tevoren. In het kader van de nieuwe setup die we aan het bouwen zijn wilde we een nieuwe mask laten maken. Donderdag ben ik daarom naar de werkplaats gegaan om het nieuwe ontwerp te bespreken.

Om een 2D-meting te doen heb je een aantal laserstralen nodig en de mask zorgt ervoor dat we selectief stralen kunnen blokkeren zodat we de setup kunnen uitlijnen. De rest van de donderdag wilde ik een meting gaan doen… Na een dag lang uitlijnen en voorbereiden besloot, je raadt het al, de huidige mask besloot ermee op te houden. Het repareren van de mask zou te veel moeite kosten en daarom besloten we alle aandacht te richten op de nieuwe setup.
Het ontwerpen van zo’n setup is best leuk. Het is net zoiets als dat ik toen ik klein was huizen aan het tekenen was, maar nu is het echt. Maandag zijn we begonnen met het bespreken van wat ideeën. Dinsdag had ik een eerste ontwerp klaar en liet het eerst aan Sean en daarna aan Peter zien. De 2D-setup is alweer een aantal jaar oud en toen Sean zijn 3D-setup ging bouwen heeft hij veel ervaring met de 2D-setup verwerkt. We doen nu hetzelfde, maar dan gaan we de 2D-setup nog verder verbeteren.
Ik heb ook het idee dat mijn bestuurlijke/organisatorische ervaring wordt aangesproken. Het maken van een tijdsplanning voor de ONCS is niet heel veel anders dan het maken van een ontwerp van zo’n setup. Misschien kan ik nog wel een sterkere case maken waarom ik dit voel, maar dat doe ik niet. De titel van dit verhaal is immers niet „De 2D-setup is dood, lang leve de nieuwe setup” maar whiskyboot.
Dat heeft ermee te maken dat Zürich aan een meer ligt waarop in de zomer grote rondvaartboten rondvaren (van die boten met twee verdiepingen, niet zo eentje die door de grachten vaart). In de winter is de klandizie een stuk minder groot en vaart er maar een van de tien boten. In de andere boten worden allerlei dingen georganiseerd, zoals een whisky (en chocolade en thee en sigaren)-festival. Een tijdje terug was er ook een wijnfestival, maar die heb ik helaas gemist.
Misschien is het nog het beste te vergelijken met de auto-RAI. Aan de ene kant presenteren grote whisky-huizen zich aan allerlei winkels en kroegbazen en aan de andere kant zijn er whiskyliefhebbers die graag een nosing-glas pakken en ook een slokje proeven. Per proefglas (1 cL) betaalde je 1 tot enkele tientallen franc, afhankelijk van hoe duur de whisky was. Een goed moment om de net wat duurdere whisky’s te proeven. Het duurste glas was 9 franc (450 franc (300 euro)/fles), maar de meeste waren 3 of 4 franc (100-150 franc (65-100 euro)/fles).
Ik was er trouwens niet alleen. Ik had om ca 5 uur afgesproken met Alexander en een vriend van hem en later voegden zich er nog wat anderen bij. Het was erg gezellig maar op een gegeven moment besloot ik toch naar huis te gaan. Na het tiende of zo glas proef je het toch niet heel erg meer en dan is het wel een dure grap. Nog even voor de liefhebbers: het is een jaarlijks festival!
Op weg naar huis, in de tram, zat een meisje met een ongelofelijk grote galarok aan. Later viel het me op dat er meer overdreven opgetutte mensen in de tram zaten. Het bleek het Polyball te zijn: het gala van de ETH (een hogeschool-universiteit, de grote concurrent van de universiteit). Ik had al gehoord dat het best chique was, maar dit had ik niet verwacht. Bij de halte ETH stapten er een heleboel erg net geklede mensen uit. Maar geef mij toch maar whisky!