Vanochtend werd ik om 10 uur wakker, keek op de wekker en draaide me weer om. De keer erna dat ik op de wekker keek was het 12 uur. Twee uur later? Ik keek nog eens goed. Tijd voor ontbijt… of toch nog maar een keer omdraaien?
Om 2 uur werd ik weer wakker. Verbaasd dat ik in slaap was gevallen en vooral door de lichtschijnsel door de gordijnen. Toen ik om half drie eindelijk op wist te staan werd mijn vermoeden bevestigd. Zon! Ik sprong snel onder de douche, maakte wat boterhammen als ontbijt klaar, pakte mijn camera en sprong op de fiets.
Het was een lichte teleurstelling. De zon mag dan tegenwoordig wel om 5 uur ondergaan, maar het is hier nogal een proces van de lange adem. Om drie uur was je schaduw al langer dan jezelf. En om vier uur was het grootste gedeelte van de grond al donker door de huizen die er in de buurt staan. Ondanks dat is het nog gewoon licht. Om vijf uur is het pas echt aan het schemeren en pas om half zes ga je er aan denken om je fietslicht eens aan te zetten.
Het komt er eigenlijk op neer dat ik te laat was om echt iets op de foto te zetten, maar ik heb me wel vermaakt in de anderhalf uur buiten zijn. Wat me opviel was de hoeveelheid mensen die tegenwoordig met een spiegelreflex rond loopt. Ik ben er zeker vijf tegengekomen, vaak in het gezelschap van vrouw en/of kinderen. Het is toch wel leuk hoe de digitale camera meer mensen ertoe aanzet om meer foto’s te maken. Je hoeft geen rekening meer te houden met filmrolletjes en dat soort onzin.
Ik heb van de week wel even zitten kwijlen bij de nieuwe Pentax-camera die uitgekomen is. Gestabiliseerd, sensor-schoonmaak-systeem, weathersealed, ruim 14 megapixel… Nog iets cools is dat je er zo’n batterygrip onder kan doen waardoor die nog groter wordt. Als je er ook nog een flitser bij hebt wordt het een aardig alternatief voor gewichtheffen. Laat ik het voorlopig maar even doen met mijn huidige camera. Die doet het nog prima!