Toen ik vanochtend op mijn fiets wilde springen flikkerde ik er bijna aan de andere kant weer af toen ik me realiseerde dat ik over een maand, precies een maand, weer een half uur op de fiets zou moeten naar het Zernike. Een retourtje Kemicentrum kost nu minder tijd dan een enkeltje naar het Zernike.
Kortom, het aftellen is begonnen. Ik weet niet of ik er blij om (zou moeten) zijn. Aan de ene kant is het hier leuk, maar Groningen is leuker. Daar kan ik eindelijk weer in mijn eigen goede bed slapen, maar moet ik wel weer verder fietsen wat toch vaak weer minder lekker opstaan is. Ach, het leven komt wel zoals het gaat.
Vandaag druk verder gegaan met alle resultaten op een rijtje zetten. Eigenlijk hebben we een bijzonder grote hoeveelheid data, waarvan we niet altijd weten wat het betekend. Het wordt nog een complex verslag. Maar wel interessant.
Vandaag kreeg ik ook nog post uit Nederland, een kaartje van Bernard en zelfs een cadeautje van Joost! Bedankt! <- dat geld trouwens ook voor alle andere mensen van wie ik kaarten, sms’jes, mails en e-kaarten heb gekregen