Nu mijn vertrek toch wel heel dicht bij komt ga ik me steeds meer afvragen of ik er blij om ben dat ik weer naar Groningen ga. Een aantal dingen zal ik hier niet missen, of om het om te draaien: ik kijk er naar uit dat ik in Groningen een eigen keuken en badkamer heb, een bed waar ik in pas, dat ik kan praten met vrienden… om maar wat te noemen. Er is één twijfel geval: het gedoe rond de film die nog niet uitgebracht is, die van Geert W.

Aan de ene kant heb ik er wel vertrouwen in dat er in Nederland niets gaat gebeuren. De hele inhoud van de film is inmiddels zo ingemasseerd in Nederland dat eigenlijk iedereen er genoeg van heeft voordat het zover is.
Bovendien heeft iedereen de afgelopen maanden ruim de tijd gehad om alle reacties voor te bereiden. Dan zegt de politie dat ze alle verloven intrekken, dan zeggen wat imams dat dat de verkeerde reactie is en voila, je hebt een dialoog.
Toch kan je je wel zorgen maken, maar dan meer voor van de voetbalhooligan types die gewoon zin hebben in vechten en rotzooi trappen. Ze zouden zich ook druk kunnen maken over de Donald Duck verhaaltjes, maar Geert is zo slim geweest om een film te maken zodat ook dit soort mensen het kunnen begrijpen.
Een goede reden om toch wat langer in Zweden te blijven? Misschien juist niet. De internationale camera’s zullen waarschijnlijk wel op Nederland gericht staan (een paar weken terug stond er een artikel in The Economist over Geert W., met die charmante foto waarbij hij een pen tegen zijn neus drukt en een ongelofelijke varken lijkt) en het lijkt onvermijdelijk dat dat de komende weken niet anders zal zijn. En dan moet ik hier in Zweden uit gaan leggen wat er in Nederland aan de hand is.
Ik heb er geen moeite mee om uit te leggen dat “Deep throat” op TV komt. Vooral niet dat niemand wist dat ie op TV zou komen, tot de SGP, CU en CDA er reclame voor gingen maken en het tot spanningen in het kabinet leidde. Die stomme gristenen zijn er met open ogen (mond?) ingevallen.

Ondertussen worden er in Zweden pogingen gedaan Nederlanders naar Zweden te krijgen. Zoals in Dalarna. “Hundreds of Dutch want to move to Dalarna and the county is using some innovative methods to help people leave the crowded Netherlands and its soggy dykes for central Sweden’s open landscapes.”
“With nearly 17 million people cramped into an area the size of Dalarna, which has only 250,000 residents, the Netherlands has become a more challenging place to live in the eyes of many citizens.” Aldus The Local.
Zompige dijken… je zal er maar op wonen :)