Over een kleine drie uur vertrekt de trein, maar eigenlijk ben ik al klaar met inpakken. Alleen mijn computer moet nog ingepakt worden, maar als ik dat doe dan heb ik helemaal niets meer te doen de komende twee uur.

De afgelopen dagen is alles als een nachtkaars uitgegaan. De studenten hebben tot half december college en vorige week werd het dan ook al beduidend rustiger op het lab en ook in het huis. Na afgelopen weekend was het helemaal uitgestorven. Maandag waren er nog zes mensen in de vakgroep, gisteren drie. Om kwart voor vijf ben ik ook maar naar huis gegaan. Daar had ik een belangrijke keuze te maken: neem ik mijn grote rugzak mee en mijn kleine handbagagekoffer, of neem ik de grote koffer en mijn alledaagse rugzak als handbagage? Uiteindelijk heb ik voor het laatste gekozen. De koffer kan je wegzetten en dan hou je een handzaam rugzakje over met al je spullen die je tijdens de reis nodig hebt.
Andere belangrijke beslissing is welke muziek ik op mijn iPod zet. Ik had een klein beetje mazzel. Van het weekend was ik mijn kamer aan het opruimen en vond ik mijn oude iPod terug. Een week voordat ik mijn iPhone kocht was die ermee opgehouden en had ik er niet meer naar gekeken. Nu is de iPhone een mooie telefoon/computer/iPod, maar de batterij is wel snel leeg. Ik besloot mijn iPod nog maar eens aan mijn computer te hangen en te kijken wat er zou gebeuren. Low and behold… hij deed het weer. Ik ga dus zometeen met twee iPods op stap.
Vanochtend heb ik mijn koffer dan daadwerkelijk ingepakt. Eerst viel het reuze mee, de koffer ging goed dicht en was best licht. Maar zodra ik me omdraaide zag ik nog een trui en broek die ik ook wilde meenemen. Fijn. En terwijl ik dit type zie ik nog meer dingen die ik mee wil nemen. En dat ik nog wat moet afwassen. En dat ik het afval moet doen. Nog een kleine twee en een halve uur. En ik heb nog zoveel te doen…