Hier in Zürich gaat alles nog steeds goed. Het weer is nog steeds guur met afwisselend regen, sneeuw en een droge periode, maar vandaag hadden we een goede manier om dat tegen te gaan. Op verzoek van de prof zit ik (en alle andere PhD’s) nu in een Graduate School (afgekort GS). Het precieze nut is me niet duidelijk, maar samengevat kan ik stellen dat de helft tot driekwart van de keren dat ik behoorlijk aangeschoten in bed belandde in Zürich was na een borrel van de Graduate School. (het uitje naar Grindelwald was ook van de GS).
Het idee is om nu maandelijks wat lezingen te hebben van nieuwe applicanten (mensen die door de eerste selectie zijn gekomen), vergezeld van een apéro, oftwel borrel. Borrels worden in het algemeen in het Aquarium gehouden, een hoekje op een bovenste verdieping waar je de hele stad kan overzien. Normaal gesproken heeft het niet zoveel met water van doen, maar met het nare weer van vandaag… nou ja. Een duidelijk verschil met Nederland is dat je de nieuwe regenbuien al over de halve stad ziet aankomen. Niet een fijn vooruitzicht voor als je naar huis moet lopen. Er zijn twee oplossingen: lang doordrinken tot de regen voorbij is of lang doordrinken totdat je niet meer doorhebt dat het regent. Olé!
Voor de presentaties was het eigenlijk de bedoeling dat we met de hele GS zouden gaan lunchen. De gezamenlijke lunch liep meteen al in het water (we moesten bij de mensa verzamelen, maar niemand wist verder iets). Daarna zouden de presentaties zijn. Eerlijk gezegd was ik al niet van plan om naar allemaal te gaan (ik had „toevallig” een practicum dat ik moest assisteren), maar uiteindelijk ben ik helemaal niet gegaan. Het waren vijf organici en eerlijk gezegd, dat is niet interessant. Voor mij in ieder geval. Veel van de presentaties hebben iets als: we hebben dit geprobeerd, dat werkte niet, daarna probeerden we dat, dat werkte ook niet en uiteindelijk, na twintig keer proberen lukte het. Einde van de presentatie. Van te voren zaten we al cynisch commentaar te geven dat wij ook geen presentatie geven over het feit dat we drie verschillende soorten kabels proberen voordat het eindelijk werkt. We proberen verschillende kabels en het kost zeker een flinke hoeveelheid tijd maar als dat eenmaal opgelost is dan begint de wetenschap pas. In de loop van de apéro kwam het onderwerp aan de orde en bleek ik (en de physisch-chemici) niet de enige te zijn die er zo over denken. Uiteindelijk bleken de presentaties trouwens erg goed te zijn.
Op de borrel kwam ook het Grindelwald-uitje van volgend jaar aan bod. Ik had al aangeboden te helpen en een van de dingen die we gisteren besloten hebben is om de praatjes een stuk beter te organiseren. De onderwerpen moeten meer gespreid zijn en de presentaties zelf moeten meer gericht zijn op een breder publiek. Later op de avond kwamen nog meer ideeën op tafel waarmee we het uitje beter zouden kunnen organiseren. Het is wel aardig als mensen uit gaan leggen hoe je dingen moet organiseren terwijl ze geen idee hebben van de dingen die ik zoal georganiseerd heb. Maar ja, een term als de ONCS zegt de mensen hier toch niets.
Uiteindelijk was het dan toch tijd om naar huis te gaan. Het was inmiddels opgehouden met regenen. Maar als het had geregend, dan had ik het waarschijnlijk toch niet gemerkt.