Na de laten-we-ze-maar-snel-vergeten afgelopen dagen was het vandaag een goede dag. Ik heb het probleem in de software ontdekt en kon daarna mijn werk van maandag alsnog gebruiken. Hoe vervelend het ook was, ik denk dat ik de software nu een stuk beter begrijp dan voor al deze ellende. Inmiddels maken we concrete plannen aan het maken wanneer we de eerste meting kunnen doen.
Ik heb ook een brief gekregen over de huurverhoging (ik kreeg het gisteren, maar was vergeten de brief open te maken). “De huren gaan met 15 tot 30 frank omhoog, bla bla bla. Uw nieuwe huur wordt 465 frank.” Ik betaal nu 570 frank. Dus ik ga 105 frank minder betalen. Het zal wel een foutje zijn.
Tot slot kreeg ik vandaag een vierde versie van een verslag van een student dat zó fout was dat ik een mailtje heb teruggestuurd dat het een niet-geslaagde 1 april grap is. Achteraf vraag ik me af of dat de goede reactie was. Wellicht heeft ze er hard aan gewerkt en dan is zo’n mailtje natuurlijk wel pijnlijk. Aan de andere kant zou je verwachten dat met elke versie het verslag er beter op wordt. Maar waar mijn probleem bij de eerste drie versies vooral was dat ze niet in staat was om een coherent, logisch, goedlopend verhaal te schrijven heeft ze er nu helemaal een potje van gemaakt – het is feitelijk van begin tot het einde fout. In plaats van „niet goed” is het nu „helemaal fout”. Nu heeft ze ook problemen met Engels dus het resultaat is helemaal bagger. Misschien bied ik haar aan om de volgende versie in het Duits te schrijven. Mijn Duits is goed genoeg om te kunnen ontcijferen of het een logisch verhaal is. (volgende stap: een verslag in pictogrammen?)