Na een half jaar hier in het Justinushuis te hebben gezeten is het tijd geworden om echt hard aan de slag te gaan om te zoeken. Aan de ene kant woon ik hier best prima: niet te duur en dicht bij de universiteit. Aan de andere kant is het een studentenhuis (dat gaat niet altijd goed samen met het feit dat ik werk) en mis ik mijn spullen, die op het moment in de opslag zitten. Het is nooit de bedoeling geweest dat dit meer dan tijdelijk zou zijn en de vraag was vooral wanneer het omslagpunt bereikt zou worden dan of. Nou ja, het antwoord is nu.

Het begon begin februari toen ik een nieuwe buurman kreeg. Om iets te vieren besloot hij een feestje te houden. Uiteindelijk heeft iemand van de derde verdieping – ik zit op de eerste – de huisbaas erbij gehaald (ik wist niet waar ik naar toe moest gaan). Uiteindelijk mocht mijn buurman blijven, als hij maar stil zou zijn. Het was een maand doormodderen totdat ik op een gegeven moment een goede reden had de huisbaas er weer bij te halen. Nu was het absoluut zijn laatste kans. Maar ja, het probleem is dat de muren hier vrij dun zijn en dat hij erg luidruchtig is. Het is ook vervelend als hij overdag in het weekend herrie maakt, het is niet verboden, maar het ergert me wel. De andere buurman is een stuk beter (en de muur is een stuk dikker denk ik).
Het tweede wat ik niet leuk vind is dat ik mijn spullen mis. Nu kan ik prima zonder mijn boeken die ik al een keer gelezen heb, of de DVD’s die ik al een keer gezien heb, of de CD’s die ik in iTunes geïmporteerd heb. Maar nu het hier beter weer aan het worden is blijkt dat ik mijn zomerkleding niet meegenomen heb. Toen ik hiernaartoe verhuisde leek dat verstandig: ze zouden alleen ruimte in mijn koffer innemen en ik verwachtte tegen de kerst een eigen appartement te hebben. Nee dus. Uiteraard kwam ik daar achter toen ik gisteren na het zaterdag-shoppen thuis kwam en een korte broek aan wilde trekken. Helaas geen korte broek. Helaas geen tijd meer om opnieuw naar de stad te gaan.
Nu is het niet zo dat ik vandaag denk „ik wil een appartement” en dat ik er morgen een heb. Ik kan volgende week een kamer hebben, of over drie maanden. Grote kans dus dat ik alsnog zal moeten gaan kleren-shoppen (ik háát dat). In mijn zoektocht kwam ik langs een kamer heel dicht bij de universiteit (ertegenover), maar de kamer is goedkoop en staat al twee weken te huur, waardoor ik denk dat er een adder onder het gras zit. De woningmarkt is vergelijkbaar met die van Amsterdam, maar dan met Zwitserse prijzen.

Ik zag trouwens wel wat leuke ideeën voor het interieur: een ballenbad :) Het begon als een strip:

Maar uiteindelijk heeft de auteur er zelf ook eentje gemaakt: link. Hooray voor xkcd!

Nou ja, iets wat je uit het verhaal kan opmaken is dat het hier mooier weer aan het worden is. Vooral vrijdagmiddag was het fraai weer (fietsweer). Gisteren en vandaag is het wat frisser. Eigenlijk is het weer niet fijn. Het is wel warmer, maar je hebt nog wel een jas nodig. Het is licht bewolkt, zodanig dat je er aan de ene kant suf bij loopt als je een zonnebril op zet maar aan de andere kant is het licht wel fel.
Na de hele dag een processie aan mensen de berg op te hebben zien wandelen leek het mij een goed idee om mijn heil te zoeken bij het water. Zürich ligt natuurlijk aan een meer, maar het bleek dat het daar nog drukker was dan op de berg. Toen besloot ik naar de oudste plek in de stad te gaan. Het is een beetje vergelijkbaar met de Burcht in Leiden – een verhoging. Het is een stuk groter en er staan geen muren meer. Je hebt er wel een fraai uitzicht en er waren wat mensen aan het schaken (met een groot bord op de grond en schaakstukken waarmee je iemand hersens in kan slaan), aan het jeu-de-boulen en aan het jongleren. Helaas was ik mijn camera vergeten. Dat laatste was erg stom, want ik dacht eerst „laat ik met mijn camera gaan wandelen dan kan ik wat foto’s maken”.