Dát was een tijdje geleden. Een maand? Het zou zo kunnen (te lui om het op te zoeken:) ). Reden voor de afwezigheid is dat ik thuis geen internet meer heb, wat een zomaar een blog posten moeilijker maakt. Het is niet zo motiverend om nu wat te typen en dat morgen online te zetten. Dan denk je „dat komt morgen wel als de laser aan het opwarmen is”, maar dat gebeurt in de praktijk natuurlijk niet. Andere reden is dat ik het vreselijk druk had op het werk waardoor er niet heel veel dingen waren om over te typen.

Wat is er zoal gebeurt? (toch maar even opzoeken wanneer de laatste blog was, oei, 9 mei) In het weekend van 16 mei kwamen papa en An langs. An omdat ze hier een estafetteloop ging lopen en papa omdat hij hier in de buurt moest zijn voor zijn werk. Het was gezellig en volgens mij hebben we ons allemaal vermaakt (zeker toen zaterdagmiddag de zon doorbrak). De week erna was een rare, vanwege hemelvaart. Op woensdag was er een eind-BBQ van de studenten die afliep zoals ie moest aflopen: iedereen was helemaal zat. Ik had eigenlijk op donderdag willen werken, maar was daar niet toe in staat.
Daarna moest ik toch gaan opschieten met mijn opstelling. Het punt was dat Ellen zou komen om metingen te doen. Ellen was de postdoc die me in november op weg had geholpen en nu wilden we echt wat gaan meten. Ze was namelijk bezig wat data uit te werken uit haar tijd hier in Zürich en kon de resultaten niet verklaren. Ze bedacht een idee en wilde dat testen. Op woensdag kwam ze en de eerste twee dagen waren tamelijk frustrerend. Alles leek te kloppen, maar toch werkte het niet. Uiteindelijk zijn we preciezer aan de slag gegaan en voila, op vrijdagavond maten we ons eerste spectrum. De zaterdag had ik vrij, maar zondag zijn we weer verder gegaan, nu om een meer wetenschappelijk verantwoord resultaat te behalen. Aan het eind van de dag hebben we een van haar samples ook nog gemeten en daaruit bleek vrij duidelijk dat het inderdaad een goed idee was. Op maandag had ik weer vrij om Ellen in alle rust wat FTIR spectra te laten nemen (dat was een echte bonus, want ik had aangenomen dat ik dan moest werken). Vrij vlak daarna ging het bergafwaarts met de stabiliteit van de laser en zat er veel ruis in de metingen. Maar van de twee duidelijkste samples hebben we in ieder geval voldoende resultaat om te laten zien dat Ellen gelijk heeft. Zij kan nu aan haar artikel werken, terwijl ik verder ga met de opstelling.
Het voornaamste wat moest gebeuren is om de signal-to-noise-ratio te verbeteren. Het noise naar beneden brengen blijkt een gemakkelijk concept te zijn, maar ingewikkeld in de uitvoering. Waar het echte probleem in leek te zitten was dat het signaal te klein was. Uiteindelijk bleek dat we de synchronisatie niet goed hadden. De detector maakt eigenlijk elke milliseconde (zoveel tijd zit er tussen pulsen) een foto van een paar microseconde. Het bleek dat het grootste gedeelte van het signaal buiten die foto vielen. We hebben het verbeterd en het signaal ging 10x omhoog. Daar ben ik de afgelopen dagen mee bezig geweest.
Ondertussen zit ik toch een beetje naar mijn vakantie toe te werken. Ik ben er nogal aan toe na al deze weken hard werken.