Nadat ik gisteren de website had veranderd wilde ik vandaag vroeg opstaan en eens lekker de stad in gaan. Het vroeg opstaan-gedeelte wilde nog wel lukken, maar ik hoefde de gordijnen niet eens open te doen om te weten wat voor een weer het was. Windvlagen bulderden om mijn kamer, regen striemde op de ramen en ook al wees de klok 10.00 uur aan, buiten was het nagenoeg donker. Een ding kan je wel zeggen: het weer was niet saai.
Om 12 uur heb ik me er toch maar toe gezet de stad in te gaan. “Naar de stad” betekent vals-plat-afwaarts, meestal een gelegenheid waarbij je met een beetje peddelen een tamelijk hoge snelheid opbouwt. Vandaag was dat anders. De hele tijd moest ik trappen en bij een stukje dat wat steiler afliep was moest ik zelfs hard bijtrappen. En toen ik een hoek omfietste woei ik bijna van mijn fiets af. Maar het regende niet.
Nadat ik mijn fiets had geparkeerd ben ik even naar de Apple-winkel gelopen om even iets te bekijken en daarbij kwam ik langs een dvd-winkel. Ik keek nog eens naar de lucht en concludeerde dat het “buiten iets doen” er waarschijnlijk toch niet van zou komen. Ik heb twee dvd’s gekocht: “Helan och halvan” – Laural and Hardy, de dikke en de dunne – en “Crouching tiger, hidden dragon”. (Annemiek, ze hadden ook “Svartbok”). Blij liep ik de winkel weer uit en vervolgde mijn pad. Naast de Apple-winkel bestond die uit de kaaswinkel en de supermarkt.
Toen ik uit de supermarkt kwam was de wind gaan liggen (balen, geen wind mee op de terugweg) en het was gaan regenen. Ik liet me niet op de kop zitten en fietste naar huis, trok droge kleren aan, maakte een kop thee en deed de crouching tiger in de computer. Ik keek nog eens naar het hoesje en zag meteen dat ik een fout had gemaakt. Eerdere dvd’s die ik kocht waren meestal van Engelstalige films waarbij de Zweedse ondertiteling er niet toe deed. Crouching tiger is echter een Chinese film…
Gelukkig maakte het niet veel uit. Ik had de film drie jaar geleden al eens gezien en het verhaal is niet heel ingewikkeld. De helft van de film wordt er gevochten, maar wel op een ballet-achtige manier. Ze springen van dak over een dak naar een volgend dak, lopen tegen muren omhoog en op een gegeven moment is er zelfs een zwaardgevecht in de toppen van wat bamboe-bomen. In de gedeeltes waar er sprake van een gesprek was kon ik de Zweedse ondertiteling redelijk volgen. Een beetje een miskoop, maar ik heb me prima vermaakt!