Even een korte post: de zon schijnt hier al drie dagen uitbundig! De dagen ervoor was het saai en grijs en regenachtig, maar eigenlijk is het zonde om nu binnen te zitten.
Wat betreft de laser: we hebben nog steeds problemen. We gaan nu proberen het zodanig op te lossen dat we in ieder geval binnenkort experimenten kunnen doen, de echte reparatie komt daarna wel.

Vrijdag was weer een labdag. Nu was het de bedoeling om, weer samen met Sean, de setup uit te lijnen. In de eerste week van november gaan we namelijk echte experimenten doen en dan willen we geen tijd verspillen met uitlijnen. Uitlijnen is een ingewikkelder verhaal dan het lijkt. Om de experimenten te doen hebben we drie pulsen nodig. Naast die drie pulsen zijn er twee pulsen nodig als referentie. Dat is makkelijk, daar gebruik je één straal voor en een paar beamsplitters. Bij de minste trilling verschuift je laserstraal een beetje. Dat is moeilijk om waar te nemen want de laserstraal is in het infrarood – onzichtbaar dus. Om de setup te stabiliseren gebruiken we een extra laser, die zichtbaar licht gebruikt, en wat detectors en zo. Continue reading →

Na twee weken in Zürich ben ik gisteren eindelijk aan de slag gegaan met dat waarvoor ik gekomen ben: lasers. Over een maand of zo ga ik wat vernieuwingen/verbeteringen aanbrengen in de 2D-setup en voordat ik dat ga doen moest er eerst wat getest worden. Een mooie opdracht voor Sean en mij. Continue reading →

Ik zal direct toegeven: het is leuk om met de seilbahn te gaan. Je hebt een fantastisch uitzicht, het is snel en het is comfortabel. Het is een wagentje met 8 zitplaatsen en 12 staanplaatsen en je daalt 100 meter op een traject van 400 meter. Het is op het allermooist als de zon onder gaat.

Gisteren ging de zon onder, maar kon ik er niet van genieten. Het wagentje was vol, met 8 zittende mensen, 10 staande mensen en drie kinderwagens. Het nadeel van de kinderwagens is dat het wagens zijn en geen wagentjes. Ik weet niet welke malloot het bedacht heeft maar voor zulke kleine kinderen heb je toch niet zúlke grote units nodig? Het is een gepas en een gemeet en elke keer als er iemand uit moet dan moet alles en iedereen verplaatsen. Het lijkt wel een beetje op het spel „parkeerplaats” waar je een auto van een parkeerterrein moet rijden en je in de goede volgorde auto’s aan de kant moet schuiven.
Ik snap het ook niet helemaal. Zaterdag stapte ik bovenin in de tram en stapte er een jongen met skateboard uit. Toen ik onderaan weer uitstapte stond hij alweer klaar om in te stappen. Mijn Duits is helaas te slecht om te suggereren dat je hetzelfde kan doen met de kinderwagens: remmen los en ze komen vanzelf beneden.

Goede vraag! Alle mooie verhalen over Zürich ten spijt, ik zit hier natuurlijk niet om een toeristische brochure te schrijven. Daarom een stukje over mijn werk.
Continue reading →