Na de laten-we-ze-maar-snel-vergeten afgelopen dagen was het vandaag een goede dag. Ik heb het probleem in de software ontdekt en kon daarna mijn werk van maandag alsnog gebruiken. Hoe vervelend het ook was, ik denk dat ik de software nu een stuk beter begrijp dan voor al deze ellende. Inmiddels maken we concrete plannen aan het maken wanneer we de eerste meting kunnen doen.
Ik heb ook een brief gekregen over de huurverhoging (ik kreeg het gisteren, maar was vergeten de brief open te maken). “De huren gaan met 15 tot 30 frank omhoog, bla bla bla. Uw nieuwe huur wordt 465 frank.” Ik betaal nu 570 frank. Dus ik ga 105 frank minder betalen. Het zal wel een foutje zijn.
Tot slot kreeg ik vandaag een vierde versie van een verslag van een student dat zó fout was dat ik een mailtje heb teruggestuurd dat het een niet-geslaagde 1 april grap is. Achteraf vraag ik me af of dat de goede reactie was. Wellicht heeft ze er hard aan gewerkt en dan is zo’n mailtje natuurlijk wel pijnlijk. Aan de andere kant zou je verwachten dat met elke versie het verslag er beter op wordt. Maar waar mijn probleem bij de eerste drie versies vooral was dat ze niet in staat was om een coherent, logisch, goedlopend verhaal te schrijven heeft ze er nu helemaal een potje van gemaakt – het is feitelijk van begin tot het einde fout. In plaats van „niet goed” is het nu „helemaal fout”. Nu heeft ze ook problemen met Engels dus het resultaat is helemaal bagger. Misschien bied ik haar aan om de volgende versie in het Duits te schrijven. Mijn Duits is goed genoeg om te kunnen ontcijferen of het een logisch verhaal is. (volgende stap: een verslag in pictogrammen?)

Het resultaat van het weekend: veel regen en 8 Porsche 911’s, 2 Porsche-tractors, 2 Masarati’s, een Bentley en een Hummer gespot. Het begint een beetje saai te worden. Mooie auto’s zijn nog steeds mooi, maar als je ziet wie er in die wagens rondrijden dan wordt ik er liever niet mee geassocieerd. En o ja, de zomertijd ging in.
Het resultaat van twee dagen werken: ik heb de back-up van de software teruggezet omdat mijn veranderingen niet meer werkten. De chiller van de laser was verstopt (de chiller is de koeler van de laser, maar ik vind chiller cooler klinken). Helaas werkt een plee-ontstopper niet. Het is ook niet mogelijk om een handje zoutzuur in het apparaat te stoppen. Het kost je twee uur. Tot slot: de laser van de practicum-FTIR is stuk. Meevaller voor de studenten, die ik maar naar huis heb gestuurd, maar een hoop extra werk voor mij.

Dit is duidelijk een vervolg post op gisteren: het regent hier nog steeds en we (ik) had alweer een met drank besprenkelde bijeenkomst van de Graduate School. Deze keer was het echter niet helemaal vrijblijvend. We (drie andere PhD’s en ik) gingen namelijk met de vijf sollicitanten eten. We gingen naar een restaurant aan de voet van Seilbahn Rigiblick, waar ze hun eigen bier maken. Het eten was erg lekker en het was erg gezellig.

Continue reading →

Hier in Zürich gaat alles nog steeds goed. Het weer is nog steeds guur met afwisselend regen, sneeuw en een droge periode, maar vandaag hadden we een goede manier om dat tegen te gaan. Op verzoek van de prof zit ik (en alle andere PhD’s) nu in een Graduate School (afgekort GS). Het precieze nut is me niet duidelijk, maar samengevat kan ik stellen dat de helft tot driekwart van de keren dat ik behoorlijk aangeschoten in bed belandde in Zürich was na een borrel van de Graduate School. (het uitje naar Grindelwald was ook van de GS).

Continue reading →

Vorige week liep ik samen met Alexander (collega) het gebouw uit en we constateerden tevreden dat de lente eindelijk was begonnen. De zon scheen, de temperatuur was fris maar handschoenen waren niet meer nodig.

Afgelopen weekend ben ik een stukje gaan wandelen. Het was iets frisser geworden, maar de eerste narcissen en krokussen stonden alweer te bloeien. In mijn hoofd was ik een blog aan het verzinnen over het goede weer, inclusief wat foto’s.

Toen ik vanochtend wakker werd bleek de blogpost door de werkelijkheid ingehaald. Het heeft vanacht weer gesneeuwd en het sneeuwt nu alweer. Ach ja…