In tegenstelling tot de afgelopen paar dagen was het zondag mooi weer. Ideaal dus om de stad in te gaan. Zaterdagavond had ik besloten om naar het Schweizisch Landesmuseem te gaan, het museum waar de geschiedenis van Zwitserland verteld wordt. Ik ben gegaan, maar eigenlijk was het zonde van het mooie weer.

Het museum begint met een tijdlijn. De eerste 4.5 miljard jaar wordt in 9 meter samengevat, daarna wordt de laatste 100000 jaar samengevat in 12 meter. De bewoning van Zwitserland is tamelijk recent, namelijk na de laatste ijstijd. Van die eerste bewoning zijn voornamelijk potten en pannen over. Daarna komt natuurlijk de Romeinse tijd en vrij vlak daarna wordt het eerste begin van Zwitserland gelegd, met de kantons (provincies, maar dan met veel macht). Na wat veroveringen wordt Zwitserland steeds meer een geheel.
In 1512 is de reformatie wat van Zwitserland een religieus gespleten land maakt, maar misschien is dat wel het geluk geweest want ze bleven buiten de 80-jarige oorlog. De keuze was min of meer tussen burgeroorlog en neutraliteit. Na de 30-jarige oorlog wordt Zwitserland in de 17e eeuw echt onafhankelijk (daarvoor waren ze eigenlijk al heel onafhankelijk maar wel deel van Duitsland). Daarna gingen ze geld verdienen.
Het jammere is dat het museum net aan het verbouwen is. Waarschijnlijk komt het daardoor dat de laatste 300 jaar mistte, eigenlijk de belangrijkste periode aangezien het huidige Zwitserland meer gevormd is in die periode dan in de 100000 jaar ervoor. Een beetje een tegenvaller, maar toch vond ik het leuk gegaan te zijn. Ik wilde wat meer over Zwitserland te weten komen en dat is tot op zekere hoogte gelukt. Als mensen naar Zürich komen is het zeker een aanrader.
Met het mooie weer van vandaag kon ik daarna niet weer naar mijn kamer gaan en besloot daarom nog maar eens een stukje door de stad te lopen. Eigenlijk is Zürich wel een mooie stad. Als je tussen de kolossale bankgebouwen heen kijkt staan er allemaal oude stukjes stad. De stad mag van mij wel wat autoluwer worden gemaakt, want het is vaak wel druk. En nogmaals: de hoeveelheid dure auto’s is verschrikkelijk. Voor een stoplicht stonden te wachten: een Porsche 911, een Opel, nog een Porsche, een Volkswagen en twee Lamborgini’s. Leuk detail: de laatste Lamborgini wilde stoer doen, maakte toeren terwijl hij stil stond voor het stoplicht maar toen ie wilde wegrijden liet hij zijn motor afslaan. Wat een sukkel!
Verder langs de Limmat hoorde ik opeens een orgelgeluid. Vanuit welke kerk zou dat komen? Het bleek een harmonica-speler te zijn die complete orgelstukken uit zijn harmonica wist te toveren. Er stonden zo’n 50 mensen te luisteren en de mensen stonden letterlijk in de rij om geld te geven. Dat is weer wat anders dan de derderangs harmonica spelers die je in Nederland bij de Albert Heijn aantreft.
Na nog wat foto’s gemaakt te hebben ben ik weer naar huis gegaan. Zürich is duidelijk drukker dan Groningen en Leiden. Qua grootte is het vergelijkbaar met Utrecht of zo. Het station is een dikke chaos met alle trams, bussen en mensen. Maar zodra je van het stationsplein af bent wordt het snel rustiger. En zodra de hellingen stijler worden neemt de hoeveelheid groen ook toe.